Kampania przeciw hejtowi, wykluczeniu i przemocy rówieśniczej

#NaGlos

To nie był żart. To nie był przypadek. To była przemoc. I pora nazwać ją na głos.

Wiele młodych osób doświadcza przemocy, o której dorośli nie wiedzą. Inni myślą, że tylko ich to spotkało. Chcemy, żeby te historie zostały usłyszane — bez ujawniania tożsamości ich autorów.

Prawdziwe historie

Nie wszystko, co nazywamy
żartem, jest śmieszne.

Wyśmiewanie. Upokarzanie. Wykluczanie z grupy. Rozsyłanie zdjęć bez zgody. Dla jednych „zabawa”, dla innych codzienny strach przed pójściem do szkoły.

W kampanii #NaGlos znane osoby czytają wybrane, anonimowe historie młodych ludzi. Pokazujemy przemoc, którą zbyt często się bagatelizuje.

To dzieje się
naprawdę.

W klasie, w szatni,
na treningu
i w internecie.

50%

spotkało się w sieci z wyzywaniem
i atakowaniem znajomych

68,4%

młodych uważa mowę nienawiści
za główny problem internetu

33%

młodych mówi o poniżaniu
i ośmieszaniu w internecie

Nr 1

Polska młodzież ma najwyższą
ekspozycję na mowę nienawiści
spośród 6 badanych krajów

Źródła: NASK „Nastolatki 3.0” (2023); ySKILLS; raport „Internet Dzieci” (2025)

Po co to wszystko

Jedna historia może zmienić
więcej, niż myślisz.

01

Żeby nikt nie myślał,
że jest sam.

Usłyszenie podobnej historii pomaga zrozumieć, że nie tylko Ciebie to spotkało. I że wstyd nie należy do osoby skrzywdzonej.

02

Żeby dorośli
wreszcie usłyszeli.

Rodzice i nauczyciele nie zawsze wiedzą, co dzieje się między młodymi ludźmi. Te historie pokazują to, czego często nie widać.

03

Żeby przemoc przestała
być nazywana żartem.

Historie mogą stać się punktem wyjścia do rozmów ze szkołami, ekspertami i instytucjami oraz szukania rozwiązań.

Nie musisz mieć „wielkiej” historii. Czasem jedno zdanie, jedna sytuacja albo jeden dzień wystarczą, by pokazać, jak wygląda przemoc, której inni nie zauważają.

Superwizor projektu Krzysztof Korona: mgr psychologii, specjalista psychologii klinicznej, seksuolog kliniczny, seksuolog sądowy, psychoterapeuta, w latach 1986–⁠2017 biegły sądowy i mediator.

Jak to działa

Od Twojej historii do głosu,
który słychać.

  1. 01

    Opowiadasz anonimowo.

    Piszesz o tym, co Cię spotkało. Nie musisz podawać imienia ani nazwiska.

  2. 02

    Dbamy o bezpieczeństwo.

    Przed ewentualną publikacją sprawdzamy, czy historia nie ujawnia tożsamości osób w niej opisanych.

  3. 03

    Historie wybrzmiewają.

    Znane osoby czytają wybrane historie młodych ludzi, bez ujawniania ich tożsamości.

  4. 04

    Rozmawiamy o zmianie.

    Historie stają się punktem wyjścia do działań edukacyjnych i rozmów o przeciwdziałaniu przemocy.

Twoja historia

Opowiedz. My damy temu głos.

To, co Cię spotkało, ma znaczenie. Możesz opowiedzieć o jednej sytuacji albo o czymś, co trwało miesiącami. Nie musisz pisać idealnie ani nikogo przekonywać, że to było wystarczająco poważne.

Pomoc

Potrzebujesz pomocy? Nie czekaj.

Jeśli ktoś Cię krzywdzi, zastrasza lub wyklucza, masz prawo szukać pomocy. Porozmawiaj z zaufaną osobą albo skorzystaj z bezpłatnego telefonu wsparcia.

  • 116 111

    Telefon Zaufania
    dla Dzieci i Młodzieży

  • 800 12 12 12

    Dziecięcy Telefon
    Zaufania RPD

  • 112

    Nagłe zagrożenie życia
    lub bezpieczeństwa